Niet bij het juiste woord aangeland?
Typ het gezochte woord in het zoekvak links en klik op zoek!
Vink 'in Binnenvaarttaal' aan als U meer dan alleen een verklaring zoekt.
~D1-olie:
(productnaam) sterk impregnerend conserveringsmiddel voor hout, zowel zonder als met verdere afwerkingslaag, bij voorkeur D2-olie, te gebruiken.
~D2-olie:
(productnaam) op blanke lak gelijkend conserveringsmiddel voor hout, wat als afwerking van met D1-olie behandeld hout gebruikt wordt.
klein houten schijfje of korte dikke pen waarmee, bij houten schepen of dekken, schroef- en klinkgaten afgedekt worden.
~daalreis:
een grote verplaatsing van een schip over de rivier, in het bijzonder de Rijn, die het schip naar een verder stroomafwaarts gelegen plaats brengt.
Gerelateerde term: bergreis.
Welke van de twee termen is de meest juiste; dalvaart of daalvaart?
De algemene zoekresultaten van Google geven een duidelijke voorkeur voor dalvaart te zien, maar bij de zoekresultaten op gespecialiseerde pagina's ontlopen beide termen elkaar nauwelijks. De termen dalvaart en daalvaart zijn onder Duitse invloed ontstaan en om misverstanden met de Duitse collega's te voorkomen, door de Nederlandse schippers overgenomen (het zijn dus Germanismen). De Duitsers spreken van bergfarht en talfaht (spreek uit: taalfaart). Het is dus waarschijnlijk dat men oorspronkelijk van daalvaart sprak en pas later, onder invloed van het Nederlandse dal en berg, er dalvaart van gemaakt heeft. Ik geef dus de voorkeur aan daalvaart.
~D.A.F.,
van Doorne's Automobiel Fabriek:
fabrikant van ondermeer scheepsdieselmotoren.
'Hub van Doorne, Machinefabriek en Reparatie-inrichting' werd in 1928 opgericht, in 1932 veranderde de naam in 'Van Doorne's Aanhangwagenfabriek' (DAF), wat in 1948 gewijzigd werd in 'Van Doorne's Automobielfabrieken' de motoren fabriek werd in 1957 geopend.
Tot scheepsdiesel omgebouwde DAF bus- en vrachtwagenmotoren werden in de jaren '70 veelvuldig gebruikt om kleine vrachtscheepjes, die voor recreatie en/of bewoning verkocht waren, van een motor te voorzien.
: betaalt krijgen over het aantal dagen dat men verhuurd is.
Bij daghuur verhuurde men zich voor een bepaalde periode aan een reder of verlader. Men krijgt vervolgens betaalt voor elke dag dat men verhuurd is, ongeacht of men vaart of niet. Indien men vaart krijgt men per kilometer nog een brandstoftoeslag per kilometer. In veel gevallen is men vrij in het aantal dagen dat men over een reis wenst te doen. Moet een lading echter binnen een bepaalde tijd echter afgeleverd zijn, dan bekomt men een extraatje, de reizenpremie/ het streckengeld.
vaartuig ingericht voor het vervoer van personen en waarmee meestal meerdere uren durende rondvaarten gemaakt worden. Het dagpassagiersschip onderscheidt zich van de rondvaartboot niet alleen in formaat, ze zijn meestal groter en hoger, maar vooral ook door de aanwezigheid van een keuken en buffet aan boord.
[A>]
Het onderscheid zich van het rijnpassagiersschip, door de afwezigheid van de mogelijkheid tot overnachting voor de betalende gasten.
Een dagpassagiersschip kan ook als partyschip, evenementenschip, of rondvaartboot gebruikt worden en kan ook op lijn-, veer-, tram- of spoordiensten dienst doen.
~dagschot:
1>hoekwant dezelfde dag dat het geschoten is weer inhalen. Dit wordt plaatselijk (o.a. te Volendam) ook dagtoek genoemd
Gerelateerde term: dubbelschot,
nachtschot.
2> het geen er tijdens een dagschot gevangen wordt.
~dagtank:
brandstoftanktank, die direct op de hoofdmotor aangesloten is en vanuit een voorraadtank gevuld dient te worden.
De dagtank is, min of meer, uit noodzaak ontstaan. Vooral bij de oude motoren kon de brandstof niet door het systeem zelf aangezogen worden en moest de onderkant van de tank dus boven de brandstofpompen liggen. De motoren waren hoog en dat hield dus in dat de tank ook hoog geplaatst moest worden. Voor een grote tank was daar geen plaats, dus gebruikte men een kleine tank die uit een grote tank bijgevuld diende te worden. Latere (matig-snellopende) motoren zijn vaak uitgerust met een extra pompje. Dit pompje heeft in de eerste plaats tot doel voldoende druk op de hogedrukpompen te houden, maar is tevens in staat brandstof (van geringe hoogte) op te zuigen (mits er geen lucht in de leidingen zit). In veel gevallen bleef de dagtank echter behouden. Dankzij de dagtank heeft men een beter inzicht in de brandstofvoorraad (voor die dag), het verbruik en ook zullen de meeste grove verontreinigen, die in de brandstof zitten, in de voorraadtank, de bunker, blijven zitten, waardoor de brandstoffilters minder belast worden. De dagtank dient (tegenwoordig) officieel een inhoud te hebben van 6 liter per kW motorvermogen (ca. 4,5 liter per pk). In vroeger tijd nam men op diverse schepen, er vanuit gaand dat men geen 24 uur per dag volgas voer, echter genoegen met beduidend kleinere tanks.
~dagvaart:
men spreekt van dagvaart wanneer er hooguit 16 uur per dag gevaren wordt. Zie ook: continuvaart.
~dagvisserij: visserij waarbij men de gevangen vis nog dezelfde dag aan land brengt.
~dagwerk:
de hoeveelheid turven, die een ploeg veengraver, d.i. 7 man, in één dag kon opleveren: ca. 12.500 turven. (één vermelding gevonden) [T>oude maten]
~dalwaarts:
op de rivieren stroomafwaarts. Vermoedelijk Germanisme.
~dam: 1>schalmmannetje, mannetje: dwarsverbinding in een kettingschalm, ondermeer soms toegepast bij ankerkettingen.
2>dijk:
tegenwoordig: waterkering of andere gesloten constructie, die een scheiding tussen het water(peil) aan de ene kant en de andere kant van de dam, te weeg brengt. In samenstellingen vaak echter iets dat er uit ziet als een dam of dijk.
Over het algemeen spreekt men tegenwoordig van een dam, wanneer er permanent water aan weerszijden van de kering zichtbaar aanwezig is. Is dat niet het geval dan spreekt men van een dijk. In feite is er echter geen verschil. Beide constructies hebben tot doel mogelijke verschillen in waterstand van elkaar te scheiden.
ketting met dwarsverbindingen, dammen of mannetjes genoemd, in de schalmen. Veelvuldig gebruikt als ankerketting in de zeevaart, minder gebruikelijk in de binnenvaart.
~Damkraak:
onbekend 18de eeuws scheepstype. Circa 17,5 x 4,5 meter. Haalmeijer en Vuik opperen de mogelijkheid dat dit een damschuit van het type Kraak zou kunnen zijn.
Het bestaan van dit type wordt gebaseerd op een enkele vermelding in een plaatselijk archiefstuk. Zie Haalmeijer en Vuik.
1>
verzamelnaam voor diverse oude scheepstypes van tussen de 20 en 30 ton, die geschikt waren om van een overhaal gebruik te maken.
De schepen moesten dus een vrij breed vlak hebben dat, dwarsscheeps gezien, geheel of bijna geheel vlak was. Damlopers waren, omdat een beladen schip op de overhaal niet gesteund wordt door het water, wat steviger gebouwd dan andere schepen. Ze waren tot circa 16 meter lang en 32 ton groot.
Voor als nog krijg ik de indruk dat de term voornamelijk gebruikt werd in de Hollandse gewesten. (Elders waren, voor zover ik weet, overhalen geen algemeen verschijnsel.) Het is dus vanzelfsprekend dat de term 'damloper' gekoppeld werd aan de scheepstypes in die gewesten. Welke scheepstypes dat precies waren, is mij nog niet bekend.
De woorden 'damloper' en 'damschuit' zijn in het verleden meermaals door elkaar heen gebruikt. Later heeft men opnieuw getracht een onderscheid tussen de twee termen aan te brengen. Mijns inziens staat de term damloper niet voor een bepaald type schip, maar voor alle schepen die geschikt waren om OVER de dam gehaald te worden. De damschuiten, schepen die middels een sluis DOOR de dam (lees dijk) gingen, geleken kleine smalschepen zegt men. Van Yck stelt duidelijk dat de door hem genoemde damloper DOOR de duiker (overwelfde sluis) van Leidsendam moest passen....
~damplank:
plank van een houten beschoeiing welke uit vertikale planken en een gordingbalk bestaat.
~damrak:
recht stuk, bevaarbaar, water dat door een dam begrensd wordt.
1> vermoedelijk sinds de 18de eeuw de naam voor schepen die in hun afmetingen beperkt werden door de aanwezigheid van een bepaalde sluis in het gebruikelijke vaargebied van deze schepen; maatschepen dus.
Als veel voorkomende maat wordt die van de damsluis te Leidsendam genoemd. Deze maat was zo belangrijk dat men Leidschendammer vaak als synoniem voor damschuit hanteert. Een andere belangrijke maat waren de doorvaartmaten van Gouda. Deze leidde tot de begrippen smalschip en wijdschip. Vanzelfsprekend zijn er ook damschuiten met andere maten; bijv. de Langedijker
damschuit [A>].
De woorden 'damloper' en 'damschuit' zijn in het verleden meermaals door elkaar heen gebruikt. Later heeft men opnieuw getracht een onderscheid tussen de twee termen aan te brengen. Mijns inziens staat de term damloper niet voor een bepaald type schip, maar voor alle schepen die geschikt waren om over de dam gehaald te worden. De damschuiten, schepen die middels een sluis door de dam (lees dijk) gingen, geleken kleine smalschepen zegt men. Van Yck stelt duidelijk dat de door hem genoemde damloper DOOR de duiker (overwelfde sluis) van Leidsendam moest passen....
nagenoeg vertikale wand op gebouwd uit platen staal met een speciale vorm, vroeger ook van hout.
~damwandbak:
nog onbekend. Behoort bij het bagger- en zandzuigmaterieel.
~damwandluik:
metalen luik met damwandprofiel, waarmee het ruim afgedekt wordt.
~damwandprofiel:
een profiel dat lijkt op dat van een stalen damwand.
~dansen:
van een schip:
sterk met de golfslag mee bewegend.
~Danser:
bekende familienaam in de binnen-, kust- en zeevaart. In de binnenvaart is het vooral de Danser Containerline die bekendheid geniet.
Voor zover bekend betreft het allen leden van de Danser-familie welke oorspronkelijk uit Meppel komt. Het zijn afstammelingen van Hein Danser (1824-1907), wiens vader Frerik Harms Danser (1791-1835), grootvader Harm Fredrik Danser (1766-1818), overgrootvader Fredrik Harms Danser (1735-1806) en bedovergrootvader Harmen Freeriks Danser (jaartallen onbekend) ook al in de binnenvaart actief waren. Hein Dansers zoons Frederik (1861-1939), Willem (1863-1929) en Hendrik (1858-1937) en kleinzonen Jan (1891-1968) en Hein (1888-1967) zijn schippers. (Een zeil waar de laatst genoemde nog meegevaren heeft wordt elders besproken.[>T])
Het zijn vooral, maar niet uitsluitend, de nazaten van deze Hein Danser, wier naam de laatste halve eeuw in scheepvaartkringen klinkt. De gelijknamige kleinzoon van deze Danser was de oprichter van de Danser Containerline.
Gegevens ontleend aan: 'Meppelder Familie Danser 'danste' vooral op de golven' door Symen Kingma in samenwerking met Hillard van der Steeg.
in 1984 door Hein Danser (1938-2004) opgerichte onderneming, die zich toe legt op het vervoer van containers in de binnenvaart. Thans onderdeel van de Danser Group waartoe ook Danser Benelux en Danser Zwitserland behoren. [E>]
Hein Danser begon begin jaren tachtig zijn container-loopbaan met de in 1974 aangekochtte 'Marla', een schip van 2000 ton, 95 meter lang en 11,4 meter breed. In deze tijd was het aanbod aan te vervoeren containers echter nog te gering om een rendabele vaart mogelijk te maken en werden containers in combinatie met staalplaat, stukgoed, grind, e.d. vervoerd. In 1985 was het vervoer echter al dermate toegenomen dat Hein Danser het varen niet langer kon combineren met het organiseren van transporten en van af de wal het roer in handen moest gaan nemen. In 1986 volgde een samenwerking met de 'Schweizerische Reederei und Neptun AG' en 'Natural van Dam AG', later sloten de 'CFNR' en 'Conteba' zich bij het samenwerking verband 'Fahrgemeinschaft Oberrhein' aan en ging men verder als 'Penta Container Line AG'.
In 1999 volgt de overname van 'Eurobarge van de Koninklijke Nedlloyd Groep'. Naast het traject Rotterdam-Basel is Danser Containerline dan ook op het traject Rotterdam-Antwerpen actief. In 2006 volgt de overname van 'Natural van Dam AG' het huidige 'Danser Zwitserland'. Bronnen: Website Danser Group en het verenigingsblad van de Vereniging 'De Binnenvaart' nr.6 jaargang 2006.
~datumreis,
datumwerk
:
een transport van goederen, dat vóór of op een
vastgestelde datum op de overeengekomen bestemming dient te zijn.
Over het algemeen mocht(mag) de schipper zelf weten hoe lang hij over een reis wou(wil) doen. Men ging(gaat) er vanuit dat de schipper zoveel mogelijk wenste(wenst) te verdienen en dus de reis in de korst mogelijk tijd zou(zal) voltooien. Voor ladingen die met een zeeschip mee moeten, is het vaak noodzakelijk dat deze voor een bepaalde datum afgeleverd wordt. Een datumreis betaalt over het algemeen beter, dan een gewone reis.
Wanneer de termijn waarbinnen de lading afgeleverd dient te worden erg kort is, noemt men het een expresreis.
~dauwspoelen,
dauwwassen:
'smorgens, het liefst voor zonsopkomst, het schip en in het bijzonder de houten luiken, afspoelen.
Ook nu nog, nu houten luiken in beroepsvaart, nauwlijks voorkomen, zijn sommige schippers 'smorgens druk in de weer met het schoonhouden van het schip.
De redenen voor al deze activiteiten zijn:
Vroeger:
Oud schippers zeiden dat de dauw aan je (bruine) teer (op de luiken) vreet. Dat klopt echter niet helemaal.
Wel is het zo dat bij een geregeld onderhoud van de luiken de bruine (stockholmer) teer steeds vrij zacht en waterafstotend blijft. Bij dauw vormen er zich druppels de teer. Na het opdrogen laat het vuil wat zich in de druppels verzamelt heeft, kleine vlekjes op de teer achter, dit is een rot gezicht maar schaadt niet (bij andere waterafstotende oppervlaktes treed dit effect ook op, maar deze zijn of te glad, waardoor het vuil gauw weer weg is, of te hard, waardoor het vuil niet hecht, of te ruw, waardoor je het vuil niet ziet). Al dze vlekjes zijn natuurlijk een rot gezicht op een goed onderhouden schip.
Erger wordt het als in de vroege ochtend de zon schijnt. Elk dauwdruppeltje werkt als lensje als zal de teer verwarmen, een heel klein deel van de teer zal zich werkelijk oplossen, zodra men gaat varen komen de druppels in beweging en dan kan er dus inderdaad een beetje teer (in het gangboord) verdwijnen. Vele kleine beetjes vormen samen een heleboel en ook laten deze 'aangetaste' plekjes vaak een beetje ruwe kuiltjes achter, waarin zich makkelijk vuil kan verzamelen.
Tegenwoordig:
Verse dauw is vrij schoon water. Het bevat wel wat vuil (stuifmeel, roetdeeltjes, stof) maar geen agressieve chemicaliën. Hetzelfde geldt voor regen, al komen daar wat meer verontreinigen in voor. Dauw en regen zijn dus opzich niet erg schadelijk voor je verf of het kunststof. Laat je je schip echt vuil worden dan moet je schoonmaakmiddellen gebruiken en de meeste daarvan zijn een ramp voor kunststof (dus ook voor verf). Door nu geregeld schoon te maken, voorkom je dat zich op bepaalde plaatsen vuil hecht. Op vertikale vlakken heb je de beruchte regenstrepen. Deze zijn, als ze de tijd krijgen om in de verf te trekken (verf is tenslotte ook poreus) zeer moeilijk weer weg te krijgen. Verder heb je natuurlijk alle hoekjes en gaatjes. Het meeste vuil komt daar terecht. Laat je het zitten, dan ontstaat er een vochtige koek, die niet alleen de verf aantast, maar ook de roestvorming bevordert. Door geregeld te dweilen hou je ook een schoon schip dus blijven ook je kleren en die van de visite schoon. Door 'smorgens te dweilen ben je ook meteen alle spinnenwebben kwijt.
Al met al heb je er misschien wel meer werk aan, maar van dweilen wordt je niet vuil en het maakt geen herrie. Bikken, schuren menieën geeft wel dat soort ongerief!
~dauwwassen:
mogelijke samenvoeging van dauwspoelen en dekwassen, meestal gebruikt in de zin van 'smorgens dekwassen.
De davit bestaat over het algemeen uit een, draaibare, stevige, vertikale paal (de 'mast', staander
of koning), een vrij zware, schuinopwaarts gerichte, al dan niet beweeglijk verbonden, 'arm', giek of uithouder genoemd en een verbinding tussen de top van de koning en de nok van de uithouder.
Deze laatste verbinding bestaat meestal uit twee zware stalen strips, soms een enkele zware staaf en heel soms, bij de lichter uitgevoerde davits, uit een stuk ketting of staaldraad.
Van de nok van de uithouder lopen vaak 2 draden waarmee men de davit in een bepaalde stand kan fixeren. Bij ankerdavits noemt men deze soms stagen, het zijn echter meer een soort gaarden.
~davitpot:
zware ronde bus waarin de onderkant van een davit staat.
~debarkeren:
van boord gaan, ontschepen, soms ook lossen. In de binnenvaart wordt deze term nauwelijks gebruikt. In reglementen en voorschriften voor de binnenvaart soms wel.
~decompressiehandel,
kleplichter,
decompressieinrichting:
voorziening op dieselmotoren, die aangeslingerd kunnen worden, waarmee voorkomen wordt, dat er in de cilinders compressie opgebouwd wordt.
AUTOMATISCHE DECOMPRESSIE-INRICHTING
: decompressie-systeem dat zich na enkele omwentelingen vanzelf uitschakelt.
inrichting waarmee een verbinding tussen de verbrandingsruimte van een motor en de buitenlucht tot stand gebracht kan worden.
Deze inrichting was op grote langzaamlopende motoren aanwezig om het tornen van de motor bijvoorbeeld bij het starten en het onderhoud te vergemakkelijken.
~Dedemsvaarder:
de term kan gebruikt worden voor een Dedemsvaartse kast, een Dedemsvaartse spits en mogelijk ook nog voor andere schepen met het voorvoegsel Dedemsvaart.
~Dedemsvaartse maat:
De maten waarmee de Dedemsvaart (tot Lutterhoofdwijk, ca. 7 km. oost van Dedemsvaart) bevaren mocht worden: 40 x 5,85 x <2m. Ik heb mij laten vertellen dat men met deze maten een bocht te Hasselt niet kon nemen en dat schepen met deze lengte en een breedte tot 5,95m. van Dedemsvaart via de Lutterhoofdwijk en Coevorden moesten varen. (gegevens gebaseerd op een opgave uit 1930)
~Dedemsvaartse kast: 1> te Dedemsvaart, bij scheepswerf Peters?, gebouwde Friese motorkast (31,5 x 5,4m.)
2>maatschip. Een kast met de maximale maten waarmee de Dedemsvaart bevaren mocht worden: 40 x 5,85 x <2m.
~Dedemsvaartse spits:
te Dedemsvaart, bij scheepswerf Peters?, gebouwde (Hollandse) spits.
Het ontbreekt mij helaas nog steeds aan goede beschrijvingen van de verschillende types spitsen.
~deelbaar:
van schepen: de mogelijheid biedend het schip op een bepaalde in twee delen te snijden zonder dat elk der delen daarbij zijn drijfvermogen verliest.
De eis tot deelbaarheid van een schip is tegenwoordig van toepassing op zeer lange schepen die de Rijn bevaren. Zij kunnen dan bij stranding in twee delen gesneden worden, zodat men het vaarwater weer eerder vrij heeft, dan wanneer dat niet het geval zou zijn.
~deelfactor,
divisore:
in vroeger tijden, bij scheepsmetingen gehanteerde factor, waarmee het product van de gemeten uitwendige lengte, en inwendige breedte en holte, vermenigvuldigd moest worden om (bij benadering) de inhoud van het schip te kunnen bepalen.
~deining:
trage lage golfslag. Op het binnenwater is er zelden deining. Alleen golven van schepen, die op grote afstand langs komen varen veroorzaken deining.
~deinzen,
deizen,
deisen: 1> het schip, door de wind achteruit laten blazen.
2>
bij uitbreiding de gehele bovenkant van het schip.
DE DEKKEN SPOELEN
: tijdens het zeilen zo scheef gaan dat er vast
water op het dek of in de gangboorden komt, of zo zwaar geladen zijn dat het water in het gangboord staat. [A>]
HET DEK TE WATER VAREN
:
tijdens het zeilen zo scheef gaan dat er vast water op het dek of in de gangboorden komt.
1> term welke in verband met houten voorlopers van de latere Amsterdamse dekschuit opduikt.
2> in meetbrieven en de bijbehorende liggers gebruikte term voor een niet nader omschreven vaartuig.
De term dekaak, dekaakschip, zolderschuit, zolderbak en dekschuit komen in de liggers naast elkaar voor. Of het werkelijk verschillende vaartuigen zijn of dat de ene scheepsmeter de voorkeur geeft aan de ene dan wel de andere term, is niet bekend.
Vreemd genoeg treft men de term 'dekaak' het vaakst aan bij die vaartuigen welke in Amsterdam gemeten zijn. De meer Amsterdamse term zolderschuit treft men, tegen de verwachting in, verspreid door het gehele land aan.
~dekblok:
onbeweeglijk blok waarvan de schijf haaks op de ondergrond staat. [A>]
Dekblokken worden vooral toegepast om draden of touwen te geleiden. Men treft ze voornamelijk op werkschepen aan.
Voor gerelateerde termen zie bij blok.
~dekboegband: boegband welke tevens steun geeft aan het dek.
een, in het dek aangebracht, rond of rechthoekig glas.
Oorspronkelijk waren dekglazen dikke rechthoekige stukken glas, die dusdanig in de dekdelen ingelaten werden dat de bovenkant gelijk lag met het dek. Later kreeg het glas aan de onderzijde een prismatische doorsnede waardoor het licht beter door de ruimte verspreid werd.
Ook ging men, om lekkage en beschadiging te voorkomen, de naad aan de bovenzijde met dunne strippen staal, messing of koper afdekken.
Na de komst van de lichtranden gebruikte men in stalen dekken meestal van lichtranden afgeleide constructies bij wijze van dekglas. Het glas in deze lichtranden is, in afwijking van de normale lichtrand, zo dik dat de buitenzijde gelijk ligt met de bevestigingsring van de lichtrand. In veel gevallen wordt het glas alleen door zijn eigen gewicht en de stopverf of kit op zijn plaats gehouden. Slechts in een enkel geval is het glas aan de rand ingeslepen en wordt het met een extra ring vast gezet. Ook het glas van deze dekglazen is soms dusdanig gevormd dat het licht beter door de onderliggende ruimte verspreid wordt. In verband met de kostprijs van dergelijke glazen ging men er bij breuk vaak toe over dik vlak glas te combineren met een tegen de binnenzijde aangebrachte 'kap' die het licht verdeeld. Als 'kap' werden onderandere platte glazen lampenkappen, zoals van de Spitfire gebruikt.
hoeklijn langs de voet van de den. Deze hoeklijn werd op veel schepen rood geschilderd. Met de komst van gelaste schepen verdween de hoeklijn, maar sommige schippers waren zo aan deze rode bies gehecht, dat ze hem bleven schilderen. [A>
tekening.]
~dekhout:
hout dat voor de dekken gebruikt wordt.
Gerelateerde term: dekdeel.
~dekhuis: 1> op het dek geplaatste opbouw van redelijke omvang. Zie ook dekhut.
2> door sommigen gebruikt voor een op het dek geplaatste, of slechts weinig verzonken, roef van flinke afmetingen.
~dekhut: 1> op het dek geplaatste opbouw geschikt om personen tot verblijf te dienen. In de meeste gevallen zijn dekhutten niet erg groot, het meest zijn ze te vinden op werkschepen. Er zijn echter ook enkele gevallen waarin men twijfelt tussen de term roef of theehut enerzijds en dekhut anderzijds, in een dergelijk geval gebruiken sommigen de term dekhuis.
[A>]
Verwante termen: salonroef,
kot,
durk,
theehut,
dekhut,
salon,
dekroef,
paviljoen.
~dekindeling: 1> de wijze waarop de dekken, op een schip met meerdere dekken, ten opzichte van elkaar liggen.
2> de wijze waarop de vaste delen, die op het dek staan of die door het dek steken, geplaatst zijn.
De tekening die de dekindeling weergeeft noemt men het dekplan.
~dekinventaris:
alle spullen die zich aan dek bevinden of behoren te bevinden.
~dekkledenverhuur,
dekkleedverhuur:
bedrijf dat dekzeilen verhuurt. De term 'dekzeilverhuur' ben ik tot op heden nog niet tegen gekomen.
Het verhuur van dekzeilen was vroeger een vrij gebruikelijke aangelegenheid. Er werd niet alleen aan schippers verhuurt; er werd namelijk overal en nergens ook veel gewoon op de wal, niet alleen op kades, maar ook op bedrijfsterreinen e.d., opgeslagen.
~dekknecht,
matroos: bemanningslid dat voornamelijk aan dek werkzaam is. De term is waarschijnlijk afkomstig van uit de vaart met grote schepen (zeeschepen?), waar men, bijv. voor de machinekamer andere personeel had, dan aan dek. Zie ook schippersknecht.
Op gewone vrachtschepen kwam het vroeger geregeld voor dat deklast en deklading gecombineerd werden. Daardoor is een duidelijk onderscheid moeilijk te maken, bovendien betekenen beide woorden eigenlijk hetzelfde: last is immers lading.
~deklager: 1> op het dek of vlak daarboven geplaatst lager.
Op gewone vrachtschepen kwam het vroeger geregeld voor dat deklast en deklading gecombineerd werden. Daardoor is een duidelijk onderscheid moeilijk te maken, bovendien betekenen beide woorden ook hetzelfde: last is immers lading. De term bovenlast is in feite een betere benaming, maar het woord is vrijwel in onbruik geraakt. Vooral in officiële teksten wil men de term deklast echter vaak reserveren voor lading welke op dek en luiken gestuwd is, en bovenlast voor het uitbouwen van de lading boven de den uit.
niet voldoende bekend. Waarschijnlijk een haak waarmee de deklast/deklading gesjord kan worden, mogelijk gecombineerd met een spanschroef en/of pelikaanhaak.
aantal aan elkaar geklampte planken (soms afgedankte of blinde luiken), die gebruikt worden om, met behulp van deklaststutten, de den te verhogen, wanneer men een deklast moet zetten. Ook bietenschotT>]
Het was de gewoonte zo veel mogelijk de eigen luiken als deklastschot te gebruiken.
~deklaststut,
stut:
stevige stalen constructie, die over de bovenrand van de den geschoven kan worden en waartussen men vervolgens luiken of deklastschotten plaatst. Lokaal ook wel stiep genoemd.
[T>]
~deklastvergoeding:
toeslag die men krijgt wanneer men in daghuur vaart en een deklast zetten moeten.
~deklat:
door G.J. Schutten verklaard met: 'lat die bovenop de bovenste gang is gespijkerd om deze te beschermen of om een vertikale naad af te dekken, zie schandeksel'.
Verder heb ik deze term niet in relatie met de binnenvaart aangetroffen.
in de binnenvaart: soort stalen handspaak, variabel van afmetingen, waarmee men een spaakmoer los of vast kan draaien.
Er bestaan verschillende uitvoeringen;
- aan de ene zijde een rechthoekige bus, aan de andere zijde een soort handgreep.
- aan de ene zijde een rechthoekige bus, aan de andere zijde een rechthoekige of ronde pen, die in de gaten van de spaakmoer past. [A>]
- aan de ene zijde een rechthoekige of ronde pen, die in de gaten van de spaakmoer past, aan de andere zijde een soort handgreep. Ook handspaak genoemd.
- aan beide zijdes een pen, rechthoekig of rond, soms aan de ene zijde, van de steel, rond aan de andere zijde rechtoekig, vaak met één van de pennen onder een hoek van ca. 45 t.o.v. de steel.
[A>]
Indien beide pennen in lijn met de steel liggen, kan men het ook een handspaak noemen.
3> volgens mij oorspronkelijk gebruikt voor wat men tegenwoordig een kettingstopper of kettinggrendel noemt.
~dekuitrusting:
volgens sommigen: alles wat zich vast of los aan dek bevindt of kan bevinden, volgens anderen alleen de losse zaken, die gewoonlijk aan dek worden gebruikt.
~dekverf,
dekkenverf,
antislipverf:
verf die gebruikt wordt om de dekken te schilderen.
~dekwaskwast:
soort stokkwast, met een kop van 70mm doorsnede, die gebruikt werd voor het boenen van lastige hoekjes.
Door sommigen ook boenkop genoemd.
~dekwasleiding:
stalen pijpleiding, ca. 3,5 ŕ 5 cm in doorsnede, waardoor buitenwater, om de dekken te spoelen, gepompt kan worden. Vaak tegen de buitenzijde van de den aangebracht. [A>nr.6]
~dekwaspomp:
pomp waarmee buitenwater, om het schip mee schoon te spoelen, opgepompt wordt.
:
onder schippers gebruikte aanduiding voor een verzekeringsmaatschappij, die niet in het verzekeren van schepen gespecialiseerd of geen onderlinge is.
Naar men zegt spreekt men in deze gevallen van een dekkledenverzekering omdat dit soort bedrijven wel vrij vlot zouden zijn met het uitbetalen van kleine schades, maar bij grote schades gauw 'moeilijk gaan doen'.
tekenprogramma voor de computer waarmee men op vrij eenvoudige wijze rompvormen kan tekenen, waarop dan door het programma allerhande hydrostatische berekeningen uitgevoerd kunnen worden.
Het tekenprogramma lijkt voornamelijk ontworpen te zijn om een voorwerp te maken, waarop berekeningen uitgevoerd kunnen worden. Het programma is daardoor niet of slechts tendele geschikt om allerhande constructiedetails uit te tekenen. Hierbij moet wel opgemerkt worden dat ik alleen ervaring heb met de gratis versie van dit programma.
De term geldt ook voor de 16de eeuwse schepen, waar de den rond stond en samen met eventuele luiken een soort van huif over het ruim vormde.
In sommige oude geschriften lijkt het woord DEN vrij veel omvattend. Het valt echter altijd terug te voeren naar de bovenopening van het ruim of de afdekking daarvan, danwel naar ondersteunende balkjes.
4> in oude geschriften soms het ruim van een schip.
5> in oude geschriften soms het dek.
6> in oude geschriften soms elk der luiken van de luikenkap.
7> in oude geschriften soms de scheerbalk en/of een bint.
~dendeur:
oud Nederlands (17de eeuws) voor het deurtje tussen het ruim (den) en het vooronder. Later bekend als dievendeurtje.
~Denderpleit, bovenschip: scheepstype, dat het midden houdt tussen een Otter en een Pleit.
Ze werden bovenschepen genoemd omdat ze regelmatig voor de Rijnvaart gebruikt werden.
~Denemarkenvaarder:
niet echt voldoende bekend. Vermoedelijk een modern motorvrachtschip dat gebouwd is om de grote binnenwateren te bevaren, maar welk tevens voldoet aan de eisen voor de vaart naar Denemarken. Ook wel Hamburgvaarder en binnen-buitenvaarder genoemd.
~densimeter,
hydrometer:
toestel om de soortelijke massa van vloeistoffen te bepalen.
Behalve de overbekende accuzuurweger had men vroeger, toen men nog geregeld het gewicht van de lading door het opnemen van de ijken bepaalde, ook een toestel voor het bepalen van de soortelijke massa van het buitenwater aan boord. Het was niet meer dan een soort dobber, die men in een puts met buitenwater liet drijven, waarna op de pen de vermenigingsvuldigings factor af te lezen was.
2> eenvoudig, meestal zelfgemaakt stuk 'gereedschap', dat moet voorkomen dat men voor het uitvoeren van een bepaalde arbeid een extra persoon, een derde hand, nodig heeft.
De term wordt in diverse beroepen voor uiteenlopende zaken gebruikt en is dus geen specifieke binnenvaartterm.
1> een derdelasttakel bestaande uit twee blokken.
Het lastblok met één schijf, hondsvot en haak en het vaste blok met twee schijven en een neut.
Gewoonlijk wanneer men over een takel of talie zonder meer spreekt, bedoelt men een derdehand.
Wanneer men een derdehand 'op z'n kop' gebruikt, wordt het een vierdelasttakel. In dat geval is namelijk ook de kracht die men op het halende part uitoefend, een kracht die de last omhoogbrengt.
2> door sommigen gebruikt als synoniem voor dubbeljol.
takel waarbij de kracht die op het halende part uitgeoefend moet worden een derde van het gewicht van de last (plus de wrijving in de blokken) is. De term wordt echter ook gebruikt als synoniem voor derdehand, drieloper enz.
~detentieplatform,
detentieboot:
groot ponton waarop men een gevangeniscomplex geplaatst heeft.
De term detentieboot kan gezien worden als een volkse benaming. Ook de term bajesboot behoort tot die orde.
Twee van dit soor drijvende inrichtingen hadden ligplaats te Zaandam. Ze maten 102 bij 21 meter staken 3,6 meter diep terwijl de hoogte bovendeks 8 meter bedroeg. Er waren ondermeer 144 twee-persoonscellen op ondergebracht. In 2012 werden deze complexen buiten gebruik gesteld.
~Detroit Diesel:
andere naam van G.M. scheepsmotoren.
De fabriek werd in 1864 in Keulen door Eugen Langen en Nicolaus Otto onder de naam: N.A. Otto & Cie opgericht. In 1872, nadat het bedrijf 3 jaar eerder naar het plaatsje Deutz tegenover Keulen verhuisd was, wijzigde men de naam in Gasmotoren-Fabrik Deutz AG. In 1930 fuseerde men met machinefabriek Humbolt AG uit Keulen en acht jaar later ontstond een verbintenis met Klöckner-Werke AG en was Klöckner Humbolt Deutz een feit. In 1997 volgde de laatste naamswijziging en kreeg de firma de naam: Deutz AG.
Het bekende embleem is pas sinds 1964 het algemeen logo van KHD. Daarvoor was het alleen ingebruik op Deutz voertuigen. Het embleem is dat van de, in 1936 door Humbolt-Deutz opgekochte voertuigfabriek, Magirus uit Ulm. Het embleem bestaat uit een M aan de voet van het gistileerde silhouet van de kathedraal van Ulm. Bron: Duitse Wikipedia.
een 6 cilinder 116 PK dieselmotor van het type SAM117. Waarvan, naar men vertelt, zelfs aan het begin van de 21ste eeuw nog een ongebruikt exemplaar te koop bleek te zijn. (Van dit type [A>] bestond trouwens ook een 4 cilinder 70 PK [A>] en een 8 cilinder 155 PK versie. )
De
LIGGENDE DEUTZ
:
zoals uit de naam blijkt een motortype met liggende cilinder en verder uitgerust met kookpot en één of twee vliegwielen (resp. met de bijnaam kruiwagen of handkar). [A>]
De
Blauwe deutz
dit waren watergekoelde twee-taktDIESELmotoren van het Type OM. Ze bestonden met een slaglengte van 17 cm (OM117) en een vermogen van circa 12,5 pk per cilinder, met een slaglengte van 22 cm (OM122) en een vermogen van circa 20 pk per cilinder, met een slaglengte van 25 cm (OM125) met 27 pk per cilinder en 30 cm (OM130) goed voor 35pk per cilinder.
[A>]
De letter afkorting OM werd gevolgd door een letter aanduiding betreffende het aantal cilinders: OME(ins)=1, OMZ(wei)=2, OMD(rei)=3 en OMV(ier)=4. De motoren waren uitgerust met een spoelpomp.
Volgens een enkele bron bestaat er een speciale scheepsuitvoering. Deze motoren zouden een S voor de type vermelding krijgen. Als ik mij goed herinner hebben de scheepsmotoren een compacter zwaarder vliegwiel.
Volgens diverse bronnen kan de type-aanduiding gevolgd worden door een F, G of R. Dit slaat op de soort lokomotieven waarin deze motoren toegepast werden. Zie http://www.industriespoor.nl.
Dat er buiten deze serie ook nog andere Deutz-motoren 'Blauwe Deutz' genoemd werden, is niet onmogelijk. Waar de naam 'Blauwe Deutz' echt vandaan komt is niet bewezen. De motoren waren oorspronkelijk zwart of groenig van kleur schijnt het. Men beweert wel dat ze, door de toepassing van circulatiesmering, een blauwe uitlaatwalm hadden, die sterker was dan van vergelijkbare types en dat ze daardoor de bijnaam kregen.
De
Deutz-MWM
een vroege samenwerking tussen deze bekende motoren fabrikanten. (In 1985 werd MWM door Deutz op gekocht.)
enz.?
~Deutz gasgenerator:
naam van diverse door Deutz gemaakte gasinstallaties. De meeste van deze installaties waren voor zuiggasmotoren.