Afb. Huishoudelijke zaken, deel 1

Huishoudelijke zaken.
Deel 1

Naar deel 2.

Een watervaatje. In dit soort vaatjes (vaak wat minder luxeus denk ik) werd het drinkwater bewaard.

Foto genomen tijdens Hassailt 28 juli 2007.
Met dank aan Han Visser, die honderden kilometers reed om mij in de gelegenheid te stellen deze en vele andere foto's te maken.
(groot formaat)

(groter formaat)

(groot formaat)(Hassailt 28 juli 2007)

Voor het pompen van drinkwater aan boord van schepen werden dit soort pompen veelvuldig gebruikt. Ze worden een kruk- of zwengelpomp genoemd. De linker pomp pompt ruim 0,4 liter water per slag. Aangezien men zuinig met drinkwater moest zijn, moest men beleid te werk gaan. Natuurlijk kan men, als men de zwengel de volledige slag uitgehaald heeft, halverwege de slag stoppen kan, maar dan heeft men de kruk een eind de keuken insteken. De rechter pomp heeft dit bezwaar niet. Men kan het reservoir eerst volpompen en vervolgens de hoeveelheid precies doseren of men zette de kraan een weinig open, zodat men tijdelijk een beetje stromend water had.
Aangezien de onderdelen voor deze pompen nauwelijks nog verkrijgbaar zijn, neem ik aan, dat men tegenwoordig van electrische pompen, al dan niet gecombineerd tot een hydrofoor, gebruik maakt.
N.B. De gootsteen op schepen loost via een opening in de huid op het buitenwater. Deze opening zit bijna altijd boven de, hoogst mogelijke, waterlijn. (Naar tekst drinkwater.)

In deze kleine keuken aan boord de 'Hendrika Maria' (Scheepsportret) ziet men een pomp, die het midden houdt tussen de twee voorgaande.
Verder ziet men de zogenaamde schroeftegels tegen de wand.
(De keuken verkeert niet echt in orginele staat. Mij is trouwens vertelt dat schippersvrouwen koffiekannen, die van onderen breder waren dan van boven, prefereerden. Dezen warmen makkelijker op en staan stabieler.)

Foto: F. Logghe,
Amsterdam, 14 september 2007.
(groter formaat)

De putsbak was vroeger een onmisbaar uitrustingsstuk.
De bak werd aan de potdeksel of reling buitenboord gehangen. Vervolgens werd de puts gepakt en werden er de nodige putsen water over de vaat gegooid. Voor de vaat gebruikte men alleen als men op sterk vervuild water lag drinkwater en dan nog met mondjesmaat.
Behalve de vaat waste men zich er ook zichzelf mee. Aan boord van de Dankbaarheid (portret) heeft men een teiltje en een zeepbakje alvast klaar gezet.
(meer foto's putsbak)

Foto: Eelke Klein,
Appelscha, 1 augustus 2008.
(groot formaat)

Een gewone puts. Het putteren vanaf een varend schip is voor een ongeoefende een riskante bezigheid. Men moet de puts namelijk vooruit gooien, dan wachten tot hij volgeschept is (het zware hengsel zorgt ervoor dat de puts met de open kant het eerst onder water gaat) en voordat het schip zover doorgevaren is dat het touw strak komt te staan de puts uit het water trekken. Haalt men de puts niet tijdig omhoog dan loopt men een grote kans overboord getrokken te worden of de puts te laten schieten.

Hassailt 28 juli 2007.
(groot formaat)

Dit zal op veel scheepjes een ongekende luxe geweest zijn. Men moest zich vaak tevreden stellen met een plaatsje in het riet, een plaatsje op of aan de potdeksel of de eerder vermelde puts of andere emmer. Wat het is? Het is een scheepstoilet.
(Meer foto's)

Hassailt 28 juli 2007.
(groot formaat)

Kolen voor het fornuis of de haard zullen vroeger waarschijnlijk gewoon in een jute zak geborgen geweest zijn. Deze zak lag gewoonlijk in de herft of als men een kookherft had daarin.

Hassailt 28 juli 2007.
(groot formaat)

Turf was niet alleen lading het werd ook gebruikt voor verwarming. Links gewone turven, rechts tot briketten geperste turven.
(extra foto briketten)
Het as van turven schijnt verschikkelijk fijn te zijn en werkelijk overal naar toe te stuiven.

Foto: A. Visser, 16-10-2007.
(groot formaat)

Naar deel 2.
Naar plakboek.

top

JavaScript DHTML Menu Powered by Milonic

Statistieken