Beste mensen,

Mijn vader heeft via van Ommeren op o.a. de Wandria gevaren tot 1975. Toen is hij aan de wal gegaan. Dat was voor iedereen heel moeilijk. Eerst is je vader 14 dagen weg en 7 dagen thuis, dan is hij iedere dag thuis en wel op verschillende tijden. Gelukkig hebben we er als gezin er aan kunnen wennen. Als ik het allemaal goed weet: Mijn vader is in circa 1991 met de VUT gegaan, nu 40 dienst jaren. Op een etentje kwam een oude goede vriend van hem ook, (Henk Lentjes) Deze heeft toen verteld over een museum dat in aantocht was. Ze kwamen nog een kapiteins pet tekort. Ik had deze nog altijd in mijn bezit. Ik heb deze toen afgestaan en altijd de hoop gehad nog eens naar het museum te kunnen gaan. Mijn vader is in 1992, op zijn 60e verjaardag overleden. Wel precies zoals hij dat wilde. Ik mis hem nog steeds en de geur die hij altijd bij zich droeg (olie) Nu via mijn werk ben ik iemand tegen gekomen die mij twee blaadjes van jullie vereniging heeft gegeven. Dat heb ik erg gewaardeerd. Nu ben ik van plan om zeer binnenkort naar het museum te komen om te kijken wat jullie ervan gemaakt hebben. In het blad de Binnenvaart komen wel namen mij bekend voor. O.a. Arie Lentjes, als ik het goed heb is dat de oudste zoon van Henk Lentjes. Ik heb nooit veel meegevaren, mijn broer wel wat meer. Ik mis de vaart toch wel. Een jaar of 6 geleden ben ik met mijn huidige partner naar Engeland gegaan. De heenreis per passagiersboot. Ik vond het erg saai, helemaal geen deining. Op de terugreis gingen we met de vrachtboot. Heerlijk. Ik stapte de auto uit en rook de olie lucht al. Toen slapen op de boot met flink wat deining. Ik had sinds vele jaren niet zo genoten. Zo zie je maar, dat het wel of niet in je bloed moet zitten. Ik wens jullie heel veel succes met alles wat jullie doen en ik kom snel een keer een kijkje nemen.

Heel veel lieve groeten van Mirjam Alink, dochter van Thom Alink.